Column: Moordmachine
May 12th
Mijn zoon is ‘supervet’. Niet dat hij snapt wat dat woord betekent, maar hij begrijpt wel dat hij indruk heeft gemaakt. Dus rijdt hij nog maar eens achteruit in zijn elektrische rolstoel. Piep piep piep. Net als bij een vrachtwagen klinkt er een alarm. Zodat iedereen weet dat er gevaar dreigt. De jongetjes op straat kijken naar de rug van Job de rolstoelkunstenaar. Dan stuurt de coureur zijn wielen behendig terug naar voren en rijdt hij op het groepje af. ‘Wow, hij is echt goed’, zegt een ventje. ‘Dat zou ik niet kunnen, hoor.’ Mijn man en ik wisselen een blik More >
Column: T4
Apr 28th
200.000. Ik staar naar het getal. Stel me voor hoeveel volle klaslokalen dat zijn. 200.000 gehandicapten en zieken werden aan het begin van de Tweede Wereldoorlog in het diepste geheim vermoord door de nazi’s. De plaquette in het trottoir spreekt van ‘lebensunwerte’; mensen die hun bestaan niet waard waren. Vanaf de stoep kijk ik omhoog. Hier, aan de rand van het mooiste park van Berlijn, stond een schitterende villa. Het adres: Tiergartenstrasse 4. T4 was de codenaam voor het geheime euthanasieprogramma van de nazi’s. Op deze idyllische plek stond het hoofdkwartier waar gerespecteerde artsen en wetenschappers de massamoord uitdachten. Ik More >
Column: Paspoort
Apr 14th
‘Job, mond dicht’, sis ik tegen mijn zoon. Dit vindt hij grappig en hij schiet in de lach. -Flits-. De camera klikt. En weer heeft Job zijn mond wagenwijd open. Zijn gezicht is één en al tanden. Maar die witte dingen mogen nou net niet te zien zijn op een foto in het nieuwe paspoort. Ik verontschuldig me nog maar eens tegen de dorpsfotograaf. Hij blijft geduldig. ‘Zo moeilijk zullen die ambtenaren toch niet doen’, probeert hij me gerust te stellen. ‘Ik heb gehoord dat ze best soepel zijn.’ Helaas, leg ik hem uit. Het paspoort voor Job moet ik More >
Telpostboek in de Gelderlander
Apr 7th
In de Gelderlander, editie Rijk van Nijmegen, staat vandaag een artikel over het boek Telpost Millingen. Annemarie Haverkamp is co-auteur van dit boek, dat maandag wordt gepresenteerd. Telpost Millingen gaat over de Telpost, een toren langs de Rijn die vroeger door Rijkswaterstaat werd gebruikt om schepen te tellen. Momenteel is het gebouw in gebruik als werkruimte voor kunstenaars. Annemarie Haverkamp schreef haar boek Dolgelukkig zijn wij (Nieuw Amsterdam, 2010) in de Telpost en gebruikt de ruimte nog steeds om te schrijven. Voor het boek dat maandag verschijnt, interviewde ze elf kunstenaars die tijdelijk in het opvallende torentje verbleven. Ook Hans Vos, kunstenaar More >
Column: Krullen
Mar 31st
Ze laat ons een foto zien: Job op zijn driewielfiets die al een jaar niet uit de schuur is geweest. ‘Ik heb hem even opnieuw afgesteld. Het zadel stond te laag.’ Op de foto draagt Job haar sjaal. Voorop het stuur heeft ze zijn lievelingsknuffels gezet. En jawel, Job lacht. Of hij het fietsen echt leuk vond, vragen we. De oppas zegt dat het prima ging. Ons kind vond het leuk, zoals hij met haar alles leuk vindt. Jobs vader en ik waren een nachtje weg. Vanaf het moment dat we de straat uit reden, hoefden we niet meer aan More >
Te gast bij De Wereld Draait Door
Mar 22nd
Vanaf vandaag draait de Franse kaskraker Intouchables in de Nederlandse bioscopen. Annemarie Haverkamp was gisteravond te gast bij De Wereld Draait Door om toelichting te geven op de komedie. In Frankrijk gingen bijna twintig miljoen mensen naar de bioscoop. De film gaat over een vriendschap tussen de volledig verlamde aristocraat Philippe Pozzo di Borgo en zijn verzorger uit een hopeloze voorstad van Parijs. Bekijk hier het fragment uit De Wereld Draait Door of lees het interview dat Annemarie schreef voor nrc.next en NRC.
Interview Pozzo di Borgo – vandaag in nrc.next
Mar 21st
In Frankrijk is het een ongekend succes: de film Intouchables. De hoofdrolspeler is een verlamde man. Deze man bestaat echt. Hij heet Philippe Pozzo di Borgo. Een gesprek over humor, geld, succes en vriendschap.
door ANNEMARIE HAVERKAMP (dit interview staat vandaag in nrc.next en NRC)
Een keurige man zit in een rolstoel in het park. Een grote neger in joggingbroek gooit sneeuwballen naar zijn hoofd. ‘Hé luie, je moet wel teruggooien.’ De bioscoopzaal ligt in een deuk. Haha, de rolstoeler kan zich niet bewegen. Grappig! Tijdens de Nederlandse voorpremière van de komedie Intouchables in Nijmegen kijken we naar Philippe, een gehandicapte weduwnaar die ’s More >
Column: Doppeldouche
Mar 17th
‘Ik ben als Doppeldouche’, zegt de verlamde man tegenover me. ‘Two in one.’ Hij lacht er bij. Het is geen verbitterde grimas, maar een open lach. De man doelt op de twee levens die hij verzamelde in één bestaan. 42 jaar lang was hij God in Frankrijk. Bijna letterlijk. Als hertogenzoon bewoonde hij verschillende paleizen in het land van Sarkozy. Hij was directeur van een exclusief champagnemerk en vloog hoger en hoger. Tot hij neerstortte uit zijn hemel. Tijdens een ongeluk bij het paragliden brak hij zijn nek. Zijn tweede leven was begonnen: dat van een gehandicapte die behalve zijn hoofd More >
Column: Friso
Mar 3rd
Gastcolumn: Rug (2)
Feb 19th
Als reactie op de column Rug van zaterdag 18 februari, zond een moeder van een volwassen gehandicapte zoon haar eigen versie van dit verhaal in. Lees haar mooie relaas:
Hans is zeer ernstig verstandelijk en lichamelijk gehandicapt (spastisch-scoliose-slechtziend etc) Heus we waren niet naïef. Al 8 jaar lang keken we met ingehouden adem naar de kromme rug van Hans. Maar telkens werden we gerustgesteld door een arts. “Op de foto zien we dat de krommingsgraad flink is toegenomen”. Doch een operatie was voorlopig niet aan de orde. Eerst nog de optie van een corset. Maar Hans wilde niet in een corset. Toen More >